Collage 5 jr AgilityMasters (1)

Een Nieuw Hoofdstuk: Mijn Start als Freelancer in Teamcoaching

Wanneer iets nieuws begint, laat je ook iets achter. Na 5 jaar bij AgilityMasters.com – a Highberg
Company is het tijd om uit te vliegen. Per 1 oktober start het avontuur als freelancer op het gebied
van teamcoaching en veranderkunde!
Het motto bij AgilityMasters is Journey for Growth en dat is precies wat ik ervaren heb. Zowel als
professional maar zeker op persoonlijk vlak. Mijn waardering gaat uit naar de mentoring van Marijt
Weerts, Roel de Ponti, en Wessel van Herwijnen. Een absoluut hoogtepunt was het opleiden van
Agile professionals vanuit de Agile Coach opleiding van Gladwell Academy – a Highberg Company
met Renate Cremer. Het was geweldig om zoveel bevlogen, warme, en kundige mensen te
ontmoeten. Ook bij de zusterbedrijven Gladwell en Highberg. Bedankt!
Door te gaan starten als freelancer ga ik doen wat ik het liefst doe. Namelijk mensen helpen om
(meer) grip op werk en samenwerking te krijgen. Mijn kracht zit in teamontwikkeling en
teamcoaching. Met aandacht voor de harde doel- en resultaat gedreven kant én voor de mens.
Dus heb je een vraagstuk? Of wil je eens koffie doen om verder te praten? Stuur een bericht, mail, of
bel. Dan spreken we elkaar snel.

Screenshot 2025-02-11 at 7.17.11 PM

Vallen en weer opstaan.

18 september. De dag van mijn eerste opdracht als ZZP’er. Ik ben gevraagd om als dagvoorzitter een
spannend overleg te begeleiden. Er zit een groep van 20+ mensen met verschillende belangen en
functies.
Ter voorbereiding spar ik met de opdrachtgever en schuif ik aan bij voorbereidende overleggen
voorafgaand aan 18 september.
Naar eer en geweten bereid ik een agenda voor en maak ik mentaal een plan hoe ik de groep het
best kan dienen. Ik ben gewend om gezonde wedstrijdspanning te hebben maar nu is het anders. Ik
voel me onzeker, klein, en niet in mijn kracht.
Achteraf krijg ik complimenten. Het doel van het spannende overleg is behaald, en ruim binnen tijd.
“Dat kan je op je cv zetten”, zegt een deelnemer. Ook opbouwende kritiek: dat ik meer had mogen
ingrijpen. Leuk, maar uiteindelijk vind ik dit geen succes. En dit is waarom.
Naderhand reflecteer ik met een vakgenoot. De conclusie is dat ik gretig instapte. Direct aannemend
dat ‘De Oplossing’ gevonden werd in een voorzittersrol bij een overleg. Maar waarom was het
overleg spannend voor die groep? Waar zit de pijn? Waarom vroeg de opdrachtgever een externe
voor deze opdracht en konden ze het zelf niet af? Die verdieping heb ik niet gedaan. En met de
groep heb ik de 18de verzaakt om te contracteren over mijn rol.
Ik streef ernaar om duurzame ontwikkeling te leveren. Dat teams zelfstandig zijn, groeien in hun
bewustwording, en ik mij z.s.m. overbodig maak. Zoals in het plaatje te zien is als je de groene pijlen
volgt.
Dit keer pakte ik de snelle route. Direct naar de oplossing. En dus blijft duurzaam resultaat uit. Zat ik
niet in mijn kracht. En is de klant die dag geholpen maar heeft niet echt geleerd. Zucht. Super
leerzaam al met al. Prachtige lessen die ik niet snel zal vergeten. Dat maakt mij sterker dan gisteren.

pexels-emhopper-1359000-scaled.jpg

Immense voldoening.

Gisteren reed ik terug van een strategiesessie bij een nieuwe client. Het was energiek, interactief. Ik
voel me geweldig. Terwijl ik die extase voel doe ik de check in mijn hoofd:

  • Zit ik mezelf iets wijs te maken en op de borst te kloppen?
  • Wat vond de klant feitelijk? Hoe verliep de sessie? Wat werkte?
    Vrij snel komt 1 stuk feedback bovendrijven. Een deelnemer die uitsprak: “Ik heb vertrouwen in het
    traject”. Oke, dat deel zit goed. Waarom voel ik mij zo opgelucht?
    Ook daar komt direct een antwoord bovendrijven. Drie maanden eerder had ik een kick-off bij een
    klant. Daar had ik mijn hart in mijn keel. Bijna compleet op slot, verstijfd. Ik kreeg mijn intro
    nauwelijks uit mijn keel.
    Exact die ervaring drie maanden terug is wat mij gedreven heeft om hard te blijven werken. Hard
    aan mijn persoonlijke ontwikkeling, hard aan mijn eenmanszaak.
    Nu maakt een zwaluw nog geen lente. Maar deze gewoontes hebben bijgedragen aan het
    overweldigende gevoel van extase gisteren:
  • Dagelijks 10m primen. 1) Waar voel ik mij dankbaar voor? 2) Het gunnen van groei, geluk, en
    impact bij anderen en mezelf, 3) welke uitkomsten ga ik vandaag realiseren.
  • Zelfregulatie/centreren. Tijdens de sessie van gister wel 20x toegepast. Zodra mijn aandacht
    verschuift naar mijn gedachten of behoeftes. Shift naar wat zij nodig hebben en ervaren.
  • Tolereren om ‘nee’ te zeggen tegen een opdracht. Mijn conditie was dat er een oprecht wederzijds
    (psychologisch) contract was voor samenwerking. En anders een opdracht terug te geven. Ondanks
    angst voor geen werk en geen inkomen.
  • Sparren en hulp vragen aan competente vakgenoten.
  • Persoonlijk leiderschap nemen. Proactief en bewust regie nemen over mijn gedrag, houding, en
    mindset.